Vuk Karadžić – čovek koji je Srbiju naučio da piše kao što govori
Na današnji dan, 7. novembra 1787. godine, u Tršiću je rođen Vuk Stefanović Karadžić, najznačajnija ličnost srpske kulture i književnosti prve polovine 19. veka.
Vuk je odrastao u teškim uslovima, bez mogućnosti za formalno obrazovanje, a pisanje i čitanje naučio je od rođaka , jedinog pismenog čoveka u selu. Učestvovao je u Prvom srpskom ustanku kao pisar, ali ga je bolest primorala da se povuče i posveti prosvetnom radu.
Presudan trenutak u njegovom životu bio je susret sa Jernejem Kopitarom u Beču, koji ga je podržao u radu na reformi jezika. Godine 1814. objavio je prvu zbirku narodnih pesama i prvu gramatiku srpskog jezika na narodnom govoru.
Vuk je iz srpske azbuke izbacio suvišna slova i uveo pravilo „Piši kao što govoriš, čitaj kako je napisano“, čime je postavio temelje savremenog srpskog jezika. Iako je nailazio na oštre kritike crkvenih i intelektualnih krugova, posebno od Jovana Hadžića i mitropolita Stratimirovića, njegova reforma je 1847. godine konačno trijumfovala.
Vuk je sarađivao sa braćom Grim i bio poštovan u evropskim naučnim krugovima, dok je u domovini često bio osporavan.
Umro je u Beču 7. februara 1864., a njegovi posmrtni ostaci kasnije su preneseni u Beograd i sahranjeni uz Dositeja Obradovića.
Njegova reforma jezika i bogato nasleđe narodnih umotvorina ostaju trajni temelj srpske kulture.
