Srpska pravoslavna crkva slavi Đurđevdan
Srpska pravoslavna crkva (SPC) slavi Svetog Georgija, jednog od devet velikomučenika i prvih stradalnika za hrišćansku veru.
Posvećeni su mu mnogi manastiri, među kojima je najpoznatiji manastir Đurđevi Stupovi. Sveti Georgije je poštovan kao zaštitnik mnogih država i gradova u Evropi.
Proslavljaju ga Grci, Rusi, Bugari, Srbi, Englezi, Francuzi, Nemci, Italijani, i drugi narodi.
Prikaz Svetog Georgija koji ubija aždaju, simbol paganstva, zasnovan je na popularnoj legendi hrišćanske mitologije Georgije i Aždaja.
Đurđevdan je u srpskom narodu praznik sa najviše običaja.
Prema verovanju, na današnji dan se sreću zima i proleće.
Običaj je da se na ovaj dan pletu venčići od lekovitih trava koji se bacaju u tekuću vodu.
Veruje se da venčić ukućanima donosi zdravlje, a polju berićet.
Seku se vrbe i onda se one stavljaju na kuće, a deca uglavnom dolaze uveče i skidaju te venčiće.
Venac ukraden sa devojčine kuće simboliše to da onaj koji ga ukrade jednog dana može da postane njen budući muž.
Ako je na Đurđevdan vedro vreme, biće plodna godina, kaže staro verovanje, a ako pada kiša, predstoji sušno leto.
Prema narodnim pesmama, na Đurđevdan su se sastajali i hajduci, pa je tako Đurđevdan hajdučki sastanak. Đurđevdan je praznik stočara, pa su se običaji najduže zadržali u planinskim krajevima.
Srpska pravoslavna crkva ga slavi dva puta godišnje.
Glavni praznik je Đurđevdan i praznuje se 6. maja po gregorijanskom kalendaru (23. aprila po crkvenom kalendaru), a drugi je prenos moštiju i obnavljanje Hrama Svetog Georgija – Đurđic, koji se slavi 16. novembra (3. novembra po crkvenom kalendaru).
Đurđevdan se praznovao još u prethrišćanskom periodu, jer se ovaj dan oduvek vezivao za početak novog godišnjeg ciklusa, buđenje i obnovu prirode, za ljubav, radost i nove godišnje planove.
