Srpska pravoslavna crkva i škole proslavljaju Svetog Savu

Srpska pravoslavna crkva i škole širom Srbije danas će proslaviti Savindan, u znak sećanja na Svetog Savu, srpskog prosvetitelja i prvog srpskog arhiepiskopa, utemeljivača srpske crkve, države i školstva.

U čast Svetog Save širom Srbije, regiona i sveta svake godine organizuju se svetoslavske proslave i akademije, a učenici osnovnih i srednjih škola u Srbiji će školsku slavu obeležiti prigodnim programima.

Praznik Svetog Save jedan je od najvećih crkvenih i porodičnih praznika, svetkuju ga mnoge zanatlije, a proglašen je i za školsku slavu.

Prvi pisani trag o školskoj proslavi Savindana je iz 1734. godine kada je obeležen u Sremskim Karlovcima, a knez Mihailo Obrenović doneo je naredbu o školskoj proslavi dana Svetog Save u Srbiji, što je bilo regulisano zakonom od 13. januara 1841. godine. Slava je u to vreme uvedena i na Licej, a od 1864. godine na Univerzitet.

Savindan se proslavljao kao školska slava sve do 1945. godine, kada je ukinut odlukom tadašnjih vlasti, a posle poluvekovne zabrane u komunističkom režimu, proslavljanje praznika nastavljeno je 1989. godine.

Praznična pesma za Savindan je Himna svetom Savi koja je, kako se pretpostavlja, nastala krajem 18. veka ili u periodu od 1804. do 1817. godine.

Svetosavska himna je prva srpska himna novog veka, ali originalan rukopis himne nije sačuvan, nego samo prepis iz 1832. godine zbog čega autor nije poznat.

Postoji mnogo srpskih narodnih verovanja vezanih za Savindan, među kojima i to da će se ako na Svetog Savu grmi desiti važni događaji u zemlji.

Mnoge zanatlije u Srbiji, kao što su užari, mutavdžije, opančari, obućari su Svetog Savu smatrale svojim patronom i uzimale njegov dan za esnafsku slavu.

U mnogim krajevima Svetog Savu naročito praznuju stočari, a mnogi običaju su vezani i za strah od vukova, pa se pred Savindan stoka nije smela terati u šumu zbog straha od vukova.

Takođe, tih dana ništa se nije smelo raditi sa sečivom, britve nisu otvarane da bi vukovima čeljusti ostale sklopljene, a žene nisu smele ništa bojiti u crveno da vukovi ne bi klali stoku.