Održana završna svečanost 92. Vukovog sabora (foto+video)
U Tršiću je danas svečano završen 92. Vukov sabor, najstarija i najznačajnija kulturna manifestacija posvećena Vuku Stefanoviću Karadžiću, velikom reformatoru srpskog jezika i pisma. Sabor, koji tradicionalno okuplja ljubitelje jezika, kulture i narodnog stvaralaštva, i ove godine je okupio brojne posetioce, kulturne poslenike i predstavnike državnih institucija.
Nakon svečanog podizanja zastave Vukovog sabora i izvođenja „Himne Vuku“ u izvođenju hora Osnovne muzičke škole „Vuk Karadžić“ iz Loznice, pod dirigentskom palicom Ivana Ivanovića, okupljenima se u ime domaćina obratila gradonačelnica Loznice Dragana Lukić.
– Loznica nije samo čuvar Vukovog zavičaja, već grad koji živi kroz njegovo nasleđe – u školama, pesmama i manifestacijama. Vuk je zapisao da je jezik hranitelj naroda – dokle god živi jezik, dok ga ljubimo i poštujemo, dotle živi i narod – istakla je gradonačelnica Lukić, poručivši: Narod koji zaboravi svoj glas prestaje da postoji. A mi nećemo prestati da postojimo.
Centralni deo programa obeležila je tradicionalna saborska beseda, koju je ove godine održala prof. dr emerita Ljiljana Pešikan Ljuštanović. U svom nadahnutom govoru, istakla je važnost Vukovog nasleđa za savremeno srpsko društvo.
– Reklo bi se da, kuda god da krenemo, svi putevi vode od Vuka. Naše je da učimo, a ne da sudimo i da se delimo – poručila je profesorka Pešikan Ljuštanović.
U nastavku programa publika je imala priliku da uživa u recitalu „Azbuka“, kao i u pozorišnoj predstavi-igrokazu „Nebeski Vukov sabor“, u režiji Rada Vukotića i uz učešće glumaca iz beogradskih pozorišta.
Svečanosti su prisustvovali zvaničnici Republike Srbije, predstavnici državnih institucija, Srpske pravoslavne crkve, kao i brojni posetioci iz zemlje i inostranstva. Manifestacija je još jednom potvrdila svoj status događaja od izuzetnog značaja za očuvanje jezika, kulture i identiteta srpskog naroda.
Prvi Vukov sabor održan je daleke 1933. godine, a više od devet decenija kasnije, njegova poruka ostaje ista – narod koji čuva svoj jezik, čuva i sebe.
